Wie naar het WK of de Olympische Spelen kijkt heeft het misschien wel gezien. Zodra Spanje iets te vieren heeft, klinkt al snel Y Viva España. Het nummer geldt zelfs als het ‘onofficiële volkslied van Spanje’. Opmerkelijk, want het lied werd niet in Spanje geschreven, maar in Vlaanderen. En ook de Nederlandse zangeres speelde een opvallende rol in het succesverhaal.
“Ik hou van dansen en muziek, Eviva España…” Welke boomer zingt die woorden niet automatisch mee? De versie van Imca Marina groeide uit tot een van de grootste Nederlandstalige zomerhits aller tijden. Maar weinig mensen weten dat dezelfde melodie in Spanje een heel ander leven ging leiden. De Spaanse krant El País noemt de versie van Manolo Escobar zelfs het onofficiële volkslied van Spanje. Opmerkelijk genoeg begon dat verhaal niet in Madrid of Sevilla, maar in Vlaanderen.
Een Vlaamse hit verovert Nederland
Het verhaal begint in 1971. De Vlaamse componist Leo Caerts schrijft een vrolijke pasodoble, terwijl Leo Rozenstraten de tekst verzorgt. Zangeres Samantha neemt het op onder de titel Eviva España. Het nummer wordt direct een groot succes in België en Nederland. Een jaar later verschijnt de Nederlandstalige versie van Imca Marina. Zij maakt van Viva España een evergreen die nog altijd regelmatig op radio en feestjes te horen is. De tekst ademt het vakantiegevoel van de jaren zeventig. De hoofdpersoon verlangt terug naar Spanje: ‘Na die mooie warme reis door ’t zonnige Spanje,
Vergeet ik alles, ik denk alleen nog Spaans. Verder bezingt ze alles waar vakantiegangers verliefd op werden: flamenco, castagnetten, vino, zon en romantiek. ‘Ik hou van dansen en muziek, Van oude trots en romantiek…’ Het is het Spanje door de ogen van de toerist.
De Spaanse versie vertelt een ander verhaal
Toen het lied naar Spanje kwam, veranderde niet alleen de titel in Y Viva España. Ook de tekst kreeg een totaal andere betekenis. In de Spaanse ambassade in Brussel schreef diplomaat Manuel de Gómez een nieuwe Spaanse tekst. Niet de toerist staat daarin centraal, maar Spanje zelf. De eerste regels laten daar geen twijfel over bestaan: ‘Entre flores, fandanguillos y alegría, nació mi España, la tierra del amor.’ (Tussen bloemen, fandango’s en vreugde werd mijn Spanje geboren, het land van de liefde.). Waar de Nederlandse versie begint met heimwee naar een vakantie, opent de Spaanse versie als een ode aan het vaderland. Daarna volgen verwijzingen naar de Spaanse cultuur, de Middellandse Zee, de Costa Brava, de Costa del Sol, de sardana, de fandango en – als typisch beeld van die tijd – ook het stierenvechten. Ook het refrein klinkt heel anders: La vida tiene otro sabor, y España es la mejor.’ (Het leven smaakt hier anders en Spanje is het mooiste land.) Dezelfde melodie, maar totaal verschillende accenten.
Wil je meer weten over Spanje? Lees dan ook het mooie magazine ESPANJE! Bestellen kan HIER
Manolo Escobar maakte het lied onsterfelijk
Opmerkelijk genoeg zag Manolo Escobar het nummer aanvankelijk helemaal niet zitten. Volgens El País vond hij het te vanzelfsprekend. Zijn platenmaatschappij Belter wist hem uiteindelijk toch te overtuigen. Dat bleek een gouden beslissing. Zijn opname uit 1973 groeide uit tot een van de bekendste Spaanse liedjes aller tijden. Nog altijd klinkt Y Viva España tijdens ferias, dorpsfeesten, voetbalwedstrijden en andere feestelijke bijeenkomsten. El País noemt het zelfs het onofficiële volkslied van Spanje. De krant schrijft bovendien dat het lied inmiddels ‘deel uitmaakt van het nationale erfgoed’. Niet zo gek als je weet dat het officiële Spaanse volkslied, de Marcha Real, geen tekst heeft. Y Viva España heeft die wel. En misschien is dat precies waarom zoveel Spanjaarden zich juist in dát lied herkennen.
Ontstaan tijdens de dictatuur
Toen Manolo Escobar Y Viva España in 1973 uitbracht, leefde Spanje nog onder de dictatuur van Franco. Hoewel de tekst geen politieke verwijzingen bevat, ontstond later wel discussie over de melodie. Volgens de Spaanse website Milicia y Democracia vertoont het refrein opvallende overeenkomsten met het Italiaanse fascistische lied Arriba España, dat in de jaren dertig werd gezongen door Italiaanse fascisten die aan de zijde van Franco vochten tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Bewijzen dat de Vlaamse componist Leo Caerts zich daardoor liet inspireren, zijn er echter niet. Gezaghebbende publicaties als El País en El Orden Mundial noemen die theorie dan ook niet en schrijven de compositie toe aan Caerts. Luister naar de opname in dit artikel en oordeel zelf.
KLIK HIER VOOR DE NIEUWSBRIEF VAN ESPANJE!







