Bij Alicante denken veel mensen al snel aan het nabijgelegen Benidorm. Niet onlogisch maar daardoor is de charme van deze stad wat onderbelicht gebleven. Alicante is een zeer aangename verblijfplaats waar cultuur happen zich prima laat combineren met het altijd zonnige strand. Met de gunstige vliegtijden leent de stad zich ook uitstekend voor een fijne weekendtrip.

De kleine oude stad ligt direct aan het strand en wordt gedomineerd door het Castillo de Santa Bárbara dat in de 10e eeuw door de moslims strategisch gebouwd werd op de 166 meter hoge heuvel Benacantil. Er zijn in de 16e en 17e eeuw nog twee muren om het kasteel gebouwd. Vanaf de boulevard ga je door een tunnel van een paar honderd meter lang die compleet belegd is met metalen platen die aan weerszijden verfraaid is met een telkens van kleur veranderend lichtlijnenspel. Aan het eind van deze futuristisch aandoende tunnel ga je per lift naar boven en sta je opeens midden in de middeleeuwen, een fraai contrast. Het kasteel is niet bijzonder spectaculair, maar een bezoek is de moeite waard vanwege het fraaie uitzicht over de stad. Ook is er een aardige tentoonstelling van beeldhouwwerken in de Fundaciòn Eduardo Capa, gemaakt door Spaanse kunstenaars uit de 19e en 20e eeuw. Bij de Torre Santa Catalina zie je in sommige stenen kleine driehoekjes. Dit waren een soort watermerken waarmee de arbeiders hun geplaatste stenen markeerden, wat destijds de basis vormde van hun betaling.

Ali en Cantara

Het van oorsprong Moorse kasteel is volgens overleveringen ook van belang geweest voor de naam van de stad. Cantara, de dochter van een Moorse heerser was een schone dame en haar vader moest dan ook zorgvuldig handelen toen zij de huwbare leeftijd bereikte. Twee prinsen, Almanhor en Ali, dongen naar haar hand. De koning twijfelde en gaf de prinsen elk een opdracht. Wie het eerst zijn taak volbracht had, mocht met zijn dochter trouwen. Almanhor ging de zee op om specerijen uit het Verre Oosten te halen. Ali trok het Spaanse binnenland in om waterbassins aan te leggen om de stad van drinkwater te kunnen voorzien. Ali bakte er niets van, maar schreef wel prachtige poëtische liefdesbrieven aan Cantara die dan ook prompt voor hem viel. Maar toen Almanzor jaren later terugkeerde met zijn schip vol met kruiderijen, besloot de koning dus dat hij met Cantara mocht trouwen. Cantara was ontroostbaar en stortte zich van de rotsen. Toen Ali dat hoorde sprong hij ook naar beneden om zo alsnog bij zijn Cantara te kunnen zijn. De inwoners van de stad waren diep geroerd door deze tragische gebeurtenis en besloten hun stad te noemen naar de twee geliefden, Alicante.

Het gezicht van de Moor

Staand op de boulevard kun je in de rotswand nog steeds het profiel van het treurende gezicht van de Moorse heerser, La Cara del Moro, aanschouwen. Dit prachtverhaal is tekenend voor de diep gewortelde tradities die de Spanjaarden ook vandaag nog in ere houden. Als je het kasteel aan de zijde van de oude stad te voet verlaat komt je in Santa Cruz, een aardig klein volkswijkje met sympathieke piepkleine barretjes in nauwe steegjes. De buurt dankt zijn bekendheid vooral aan de processies die hier gedurende de Semana Santa worden gehouden. De Calle San Rafael loopt steil omhoog en wordt tijdens de processie door de deelnemers in hoog tempo genomen omdat het anders voor de dragers niet vol te houden is.

Sigarenmeisjes van Alicante

Dankzij de opera Carmen van Bizet werden de werkneemsters van de sigarettenfabriek in Sevilla wereldberoemd, maar ook Alicante had een fabriek waar tot 2010 tabak werd verwerkt. In de Fábrica de Tabacos werkten destijds maar liefst zesduizend vrouwen onder veelal erbarmelijke omstandigheden. Met veel voortvarendheid besloot het gemeentebestuur van Alicante de ruimte na de fabriekssluiting een culturele bestemming te geven en halverwege 2012 werd aldus Las Cigarreras geopend. Het culturele centrum telt een bioscoop, expositieruimte en een fraaie intieme concertzaal waar pop, jazz en wereldmuziek te horen is. Activiteiten worden meestal kort van tevoren georganiseerd. Op www.cigarreras.es kun je zien wat er te doen is.

Oud en nieuw

Op tien minuten lopen van Las Cigarreras vind je het Museo Archeológico, gevestigd in het voormalige Hospital San Juan de Dios. Het is een fraai ingericht museum waarbij helaas de uitleg in de verschillende zalen alleen in het Spaans is. Neem daarom een audioguide als je kaartjes koopt. Kost samen niet meer dan vier euro. De vijf zalen zijn elk gewijd aan een tijdvak. Je begint in de prehistorie en loopt via de Iberische en Romeinse beschaving, naar de Middeleeuwen om te eindigen in de hedendaagse geschiedenis. Van dit museum loop je via de boulevard in een kwartiertje naar de oude stad waar ook nog verschil-lende musea zijn. In het strakke interieur van het Museo de Arte Contemperáneo de Alicante, kortweg MACA, aan een sfeervol oud pleintje, tref je een collectie aan die is samengesteld door de beeldhouwer Sempere (1923-1985). De verzameling telt veel Spaans werk van onder meer Tàpies, Miró, Picasso, maar ook klassieke modernisten als Kandinsky, Vaserely, Bacon en Braque.

Lekker eten

Hoe vaak je ook in Spanje komt, het blijft nog altijd een klein feestje als je weer mag gaan eten. Hoewel Alicante niet zoveel gastronomische hoogstandjes kent als San Sebastián of Barcelona, zijn er wel degelijk enkele plekjes die zeer de moeite waard zijn, zoals La Nyora. Het is gesitueerd aan een onooglijk pleintje, het Plaza de San Cristóbal, nabij de Rambla de Méndez Núñez, een brede drukke straat die de grens vormt tussen de oude en de nieuwe stad. In La Nyora eet je tapas maar dan anders. Zo smulden wij van een heerlijke schotel aspen-caet waarin zachte rode en groene paprika’s en stukjes sardine een aparte smaak krijgen door de plaatselijke rode peper, nyora. Ook de kleine broodhapjes met tomaat en knoflook en rozemarijn met kleine stukjes ansjovis smaakten hier geweldig.

Mis ‘t niet

Bij het dessert kregen we bladerdeegtaartjes met chocola, sinaasappelcrème en turrón, de noga die afkomstig is uit deze regio. Als geste van het huis kregen we er een aangenaam stroperige witte dessertwijn bij. Niet missen deze tent! Wat je wel kunt missen zijn de vele terrasrestaurantjes in de Calle Mayor waar het vaak stampvol is en de gerechten via de magnetron op je bord belanden. Foodies moeten trouwens absoluut even langs de Gourmet Experience, een hoogst aantrekkelijke hoek vol delicatessen in de vestiging van El Corte Inglés bij de kruising van Avenida Maisonnave met het Plaza Calvo Sotelo. Ook La Ereta is een van de betere plekken om te eten in Alicante. Hoewel het nog geen Michelinster heeft, is het restaurant al vergeleken met Noma in Kopenhagen dat al jaren geldt als ’s werelds beste restaurant. La Ereta is prachtig gelegen halverwege de heuvel waarop het kasteel gesitueerd is en biedt een fenomenaal uitzicht. In de gerafineerde keuken wordt creatief gekookt met veel vis en luxe tapas. Niet goedkoop, wel bijzonder.

Wereldtop

Wel goedkoop is Copas Rotas waar alle biertjes, glazen wijn en tapas slechts een euro kosten. Zeer druk, goed van kwaliteit. Het ligt tegenover het Teatro Principal waar vaak flinke rijen voor de kassa staan, veelal voor musicals en dansspektakels. Achter het theater ligt de Mercado die is opgetrokken in een basiliekachtige bouwstijl met art-deco-elementen. Het is een fraaie schepping van architect Enrique Sánchez Sedeño uit 1921. Aan de achterkant is een plei tje dat Plaza de las Flores wordt genoemd waar je met wat geluk een fleurige bloemenzee aantreft vanwege de vele bloemenstallen. Een heerlijke plek om op een van de terrasjes neer te strijken. Als je vanaf de Mercado de oude stad achter je laat en noordwaarts wandelt, ben je tien minuten later bij het Auditorium Alicante. Deze grote moderne concertzaal is hier in 2011 neergezet en herbergt onder meer een grote zaal voor symfonische muziek met 1500 stoelen. De wereldtop komt hier langs. Wij hadden geluk en zagen tijdens ons verblijf Beethovens negende symfonie, prachtig uitgevoerd door het Symfonieorkest van Valencia. Opvallend was dat de gemiddelde leeftijd van het publiek hier niet rond de tachtig lag, zoals bij ons vaak het geval is. Kaartjes voor dergelijke concerten kosten hier dertig of veertig euro. In Nederland betaal je al snel het dubbele. Grootste verrassing was voor ons de binnenkomst van de dirigent. Dat bleek niemand minder dan de voormalige chef van het Concertgebouworkest, Ricardo Chailly.

Dit artikel is eerder verschenen in ESPANJE! (España & más nummer 2, jaargang 2013) en de informatie kan achterhaald zijn. Auteur: Jos Schuring.

Over de auteur:
Jos Schuring is hoofdredacteur van theatermagazine Scènes, was in het verleden eindredacteur van España & más en schrijft daarnaast ook voor kranten.

Miniwiki

Alicante ligt 180 kilometer ten zuiden van Valencia en is een van de belangrijkste steden aan de Costa Blanca. Met ruim driehonderdduizend inwoners is Alicante de elfde stad van spanje.

Vliegen

De keuze aan verbindingen is groot. Transavia heeft gunstige vliegtijden met bijvoorbeeld een vertrek om zeven uur’s ochtends. Vroeg uit de veren natuurlijk, maar voor elven zit je dan wel lekker aan het strand op een terras.

Slapen

Alicante heeft een ruime keuze aan hotels en appartementen. Van zeer goedkoop tot zeer duur. Wij verbleven in hotel Maya waar we voor €50 een eenvoudige, maar prima kamer hadden met een fijn balkon met uitzicht op kasteel en zee.

Vervoer

Vanaf het vliegveld ben je met de bus binnen een halfuur in de binnenstad. Als je in de stad blijft, heb je geen auto nodig want alles wat je zou willen zien is te belopen. Buiten de stad kom je ook makkelijk zonder auto want tegenover hotel Maya stopt de tram die langs veel kustplaatsen gaat, zelfs tot aan Benidorm. Met de boot kun je naar Tabarca, een nauwelijks bewoond eiland vlak voor de kust.

Winkelen

Kan prima hier, maar is weinig verrassend. Leuk zijn wel de winkels waar je lokale lekkernijen kunt kopen zoals de lokale noga. in sommige winkeltjes koop je heerlijke jamón ibérico of verschillende kaassoorten.

Feest

Aan de Costa Blanca en ook in Alicante wordt jaarlijks feestelijk herdacht dat de christenen vanaf de 11e tot de 15e eeuw de Moren verjoegen. Grote verkleedpartijen, hypnotiserende marsmuziek, wapengekletter en enorme hoeveelheden vuurwerk doen de oude tijden herleven. Alle dorpen of steden in de omgeving hebben hun eigen data. in Alicante worden Moros y cristianos in verschillende wijken gehouden. In de eerste weken van juli kun je het meemaken in de wijk El Rebolledo en in San Blas. Eind juni luidt Alicante de zomer in met het grootste festijn van de stad, de Hogueras de San Juan, vijf dagen feesten met optochten, optredens, vreugdevuren en weer veel vuurwerk.

Meer lezen?

Historie en architectuur in Valenciahet strand vanaf een kasteel in valencia

Valencia is hard op weg om Barcelona naar de kroon te steken als ideale stedentripbestemming. De onwaarschijnlijk mooie ‘Ciudad de las artes y las Ciencias’ waarmee architect Santiago Calatrava de stad verrijkte is in 2009 voltooid. Tel daar stedenschoon, heerlijk eten, goed winkelen, een prachtig schoon strand, veel cultuur en een prima uitgaansleven bij op en je kun maar één conclusie trekken. Deze stad wordt heel populair. Ga vooral snel voordat de stad door iedereen ontdekt is!

Hogueras AlicanteHogueras in Alicante

Valencia heeft elk voorjaar de Fallas, maar in Alicante weten ze ook hoe je een feestje bouwt. Tussen 19 en 24 juni worden daar de Hogueras de San Juan (Fogueres de Sant Joan, op z’n Valenciaans) gevierd, ter ere van Johannes de Doper. De letterlijke betekenis van Hogueras is ‘vreugdevuren’. Sinds 2014 staat het zomerfeest op de lijst met immaterieel erfgoed van Spanje.